ทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้ง ๔

            เมื่อทรงมีพระชนมายุได้ ๒๙ พรรษา เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จประพาส
ราชอุทยาน  ได้ทอดพระเนตรเห็นสิ่งที่พระองค์ไม่เคยเห็น ไม่เคยทราบมาก่อน
๔ ประการ (เทวทูต ๔) คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และ บรรพชิต


            ทรงพิจารณาเล็งเห็นทุกข์ของพสกนิกรและผู้ที่เกิดมาทั้งหลาย  ทรงใคร่ครวญ
ที่จะหาทางดับทุกข์เหล่านั้น  และมีพระทัยตั้งมั่นว่าการบวชคงจะเป็นหนทางเดียว
ที่จะค้นหาทางช่วยเหลือมนุษย์ทั้งหลายจากทุกข์เหล่านั้น

              ขณะที่ทรงใคร่ครวญอยู่นั้น ทรงทราบว่าพระนางพิมพาประสูติราชโอรส
จึงทรงเปล่งอุทานว่า “ราหุลัง ชาตัง...” แปลว่าบ่วงเกิดขึ้นแล้ว...
พระโอรสจึงได้พระนามว่า ราหุล