รับอุทก

      นายจุนทะผู้มีอาชีพช่างทองเมื่อทราบว่าพระพุทธองค์เสด็จมาประทับในสวน
ของตนในเมืองไพศาลี ก็บังเกิดความยินดี รีบนำเครื่องสักการะมาถวายพร้อมทั้ง
กราบทูลให้เข้าไปรับอาหารบิณฑบาต ในเช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อพระพุทธองค์นำภิกษุสงฆ์
เสด็จมาถึงเรือน นายจุนทะ ได้จัดโภชนาการอันประณีตไว้ถวายพร้อมสุกรมัททวะ
พระพุทธองค์ตรัสว่า ถวายสุกรมัททวะเฉพาะพระองค์เพียงผู้เดียว ที่เหลือให้ขุดหลุม
ฝังเสีย เพราะนอกจากพระองค์แล้วไม่มีไฟธาตุของผู้ใดจะสามารถย่อยได้
จงนำอาหารอื่นๆ ที่จัดเตรียมไว้ถวายเหล่าภิกษุสงฆ์

        อถโข ภควา จุนฺท กมฺมารปุตฺต อามนฺเตสิ ยนฺเต จุนฺท สูกรมทฺทว อวสิฏฺ ต
โสพฺเภ นิขณาหิ นาหนฺต จุนฺท ปสฺสามิ สเทวเก โลเก สมารเก สพฺรหฺมเก
สสฺสมณพฺราหฺมณิยา ปชาย สเทวมนุสฺสาย ยสฺส ต ปริภุตฺต สมฺมา ปริณาม
คจฺเฉยฺย อฺตฺร ตถาคตสฺสาติ ฯ (ที.มหา. ๑๐/๑๑๗/๑๔๘)

       ในวันนั้นได้ทรงประชวร ถ่ายเป็นพระโลหิต และมีพระดำรัสให้ออกเดินทางต่อไป
สู่เมืองกุสินารา ในระหว่างทางทรงกระหายน้ำมาก จึงเสด็จเข้าประทับพักยังร่มไม้
ริมทาง ตรัสให้พระอานนท์ไปตักน้ำมาถวาย พระอานนท์เห็นน้ำในแม่น้ำขุ่น เพราะกอง
เกวียน จำนวน ๕๐๐ เล่ม เพิ่งแล่นผ่านไป จึงกลับมาทูลอาราธนาให้เสด็จต่อ
พระพุทธองค์ตรัสให้พระอานนท์กลับไปตักน้ำมาถวายใหม่อีกครั้ง

        คราวนี้น้ำในแม่น้ำที่ขุ่นนั้นกลับใสสะอาด เป็นที่อัศจรรย์ พระองค์จึงตรัสถึงสาเหตุ
ที่น้ำในแม่น้ำขุ่นในครั้งแรกว่า เกิดจากบุพกรรม คือกรรมแต่ชาติปางก่อนเมื่อครั้งที่
พระองค์เสวยพระชาติเป็นพ่อค้าเกวียน ครั้งหนึ่งขณะนำกองเกวียนจำนวน ๕๐๐ เล่ม
ไปค้าขายยังต่างเมือง พระองค์สั่งให้นำ กะทอ คือเครื่องครอบสวมปากวัวไว้ทั้งหมด
เพราะเกรงจะดื่มน้ำในแม่น้ำสายเล็กๆ ที่เดินทางผ่านอันอาจไม่สะอาด ครั้นเดินทาง
ถึงแม่น้ำสายใหญ่แล้วจึงสั่งให้ถอดกะทอออก ฝูงวัวจึงได้ดื่มน้ำ กรรมอันนั้นได้ติดตาม
มาสนองในขณะจวนจะเสด็จดับขันธปรินิพพาน ทำให้ได้น้ำมาดื่มอย่างยากลำบาก

         ส่วนสาเหตุที่น้ำในแม่น้ำซึ่งขุ่นข้นกลับใสขึ้นมานั้น เกิดจากผลบุญเมื่อพระองค์
เสวยพระชาติเป็นพ่อค้าเกวียนนำกองเกวียนออกเดินทางค้าขายผ่านสถานที่กันดาร
น้ำที่เตรียมไว้หมด คนทั้งหลายพากันอดอยากสิ้นกำลัง พระองค์ไม่ทรงย่อท้อพยายาม
เสาะหาสถานที่อันมีต้นหญ้าขึ้นอยู่เขียวชะอุ่ม แล้วให้ช่วยกันขุดดินและแผ่นหินที่ขวาง
กั้นอยู่ ทำให้เกิดเป็นบ่อน้ำขึ้นในสถานที่กันดารผู้สัญจรเดินทางผ่านไปมาได้อาบกินเกิด
กุศลแก่ผู้สร้าง